سِواهُمْ » ؛ « 1 » و آنان را از اختلاف و درگيرى و دوگانگى در عمل بازداشت و فرمود : عَلَيكُم بِالَّذي امَرَكُم بِهِ ، فَانِّي حَرِيصٌ عَلى رُشْدِكُم ، انَّ الاخْتِلافَ وَالتَّنازُعَ وَالتَثبِيطَ مِنْ امْرِ الْعَجْزِ وَالضَّعْفِ ، وَهُوَ مِمَّا لايُحِبُّهُ اللَّهُ وَلايُعْطِي عَلَيهِ النَّصْرَ وَالظَّفَرَ . « 2 » خداى را بدان چه فرمان داده است ، اطاعت كنيد كه سخت شيفتهء رشد و تعالى شمايم ؛ چرا كه نزاع و درگيرى و اين كه ، هر گروهى از شما ، ديگرى را حذف و طرد كند ، از نشانه‌هاى سستى و ناتوانى و درماندگى و شيوه‌اى است ناپسند ، كه خداى بزرگ آن را دوست نمىدارد و در نهايت ، پيروزى و اعتلا و بالندگى را نيز به دنبال نمىآورد و موجب تباهى و شكست شماست . بدين روى ، مىبينيم بيش‌ترين و هشداردهنده‌ترين انذارش ، برحذر داشتن مسلمانان از آن چه كه مايهء پراكندگى و گسست پيوندهاى اجتماعى آنان است . و اين سفارش اكيدى است ، كه در جاى جاى آموزه‌هاى اسلام مورد توجه قرار گرفته و فرجامِ شوم تفرقه ، يادآورى شده است . على عليه السلام فرمود : الزِموُا السَّوادَ الأعْظَم ؛ فَانَّ يَدَ اللَّهِ عَلَى الجَمَاعَةِ . وَايَّاكُم وَالفُرقَةَ ؛ فَانَّ الشَّاذَّ مِنَ النَّاسِ لِلشَّيطَانِ ، كَمَا انَّ الشَّاذَّ مِنَ الغَنَمِ لِلذِّئبِ . « 3 » با اكثريت مردم ( سواد اعظم ) همداستان شويد كه دست خدا بر

--> ( 1 ) . امالى مفيد ، ص 187 . ( 2 ) . بحار الانوار ، ج 20 ، ص 126 . ( 3 ) . نهج البلاغه ، خطبه 127 .